Van een toegangspoort voor scheepsreizigers tot pakhuizen en een kade waar vissers hun netten behandelden: langs de Dordtse havens zie je hoe de stad het water gebruikte. Volg de wandelroute langs het water van InDordrecht voor het verloop langs deze plekken. Op het laatste deel, naar de Taankade, kom je een trapje tegen.

Groothoofd en Wolwevershaven

Begin bij het Groothoofd. De Groothoofdspoort uit 1618 was eeuwenlang de officiële toegang voor bezoekers die per schip aankwamen. Let op het verschil tussen de twee kanten: aan de landzijde staat het stadswapen, aan de waterkant de Dordtse stedemaagd.

Daarna volgt de Damiatebrug uit 1854, over de monding van de Wolwevershaven. Deze haven werd in 1609 gegraven en veranderde van een plek voor opslag en nijverheid in een woonwijk. Langs het water liggen historische schepen uit de 19e en vroege 20e eeuw. Pakhuis Stokholm herinnert aan de vroegere graanopslag.

Nieuwe Haven en Knolhaven

Via de Buiten Walevest, waar vroeger de stadsmuur liep, gaat de route naar de Nieuwe Haven. Die werd al in de 15e eeuw gegraven voor de groeiende scheepvaart. Hier ligt de Lange IJzeren Brug, een draaibrug uit 1855.

De Knolhaven had een andere rol: hier kwamen vooral kleinere schepen met hout en andere ladingen. Vanaf deze haven zie je de Grote Kerk op de achtergrond.

Naar de Taankade

Na de Nieuwbrug voert een trapje naar de Taankade. De naam verwijst naar het tanen van vissersnetten: vissers behandelden hun netten hier met cachou om verrotting tegen te gaan.

Illustratieve foto. Foto: J. M. W. Turner, Public domain, via Wikimedia Commons